Oni są jak światło

52 Błogosławiony
o. Stanisław Kubista SVD (1898 -1940)
Ostatni oddech przeniósł cię w wieczność
Stanisław Kubista urodził się w Kostuchowie 27 września 1898 r. W 1920 r. wstąpił do Zgromadzenia Księży Werbistów. 19 grudnia 1927 r. przyjął święcenia kapłańskie, a w 1928 r. zamieszkał w Górnej Grupie.
Po wybuchu II wojny światowej, 27 października 1939 r. hitlerowcy aresztowali wszystkich ojców i braci w liczbie 64, a klasztor zamienili na obóz dla internowanych. W następnych dniach dowieziono 80 księży oraz kleryków diecezjalnych i zakonnych. 5 lutego 1940 r. trzema autobusami wywieziono wszystkich internowanych, przy 28-stopniowym mrozie, do Nowego Portu. Okropne warunki sanitarne, chłód, głód, ciężka praca, nieludzkie traktowanie wyniszczały najsilniejszych.
9 kwietnia o. Stanisław został wywieziony do obozu w Sachsenchausen. W drodze przeziębił się, a potem zachorował na zapalenie płuc. Tak wspomina jego ostatnie chwile życia o. Józef: "W dniu, gdy wróciliśmy z apelu do baraku, położyliśmy go na twardej podłodze. Leżał na wznak. Wtem wchodzi do baraku blokowy. Z szatańską radością spoczęły jego oczy na o. Kubiście. Zbliżył się doń i rzekł: Już nie masz po co żyć! Z całą flegmą staje jedną nogą na piersiach, drugą na gardle i silnym naciskiem miażdży kości klatki piersiowej i gardła. Krótki charkot, drganie śmiertelne zamknęły żywot męczennika".