W miesiącu modlitw o jedność chrześcijan ks. Stanisław Gręś przybliża różnice w podejściu do Maryi w różnych wyznaniach chrześcijańskich. A jakie jest twoje podejście do Maryi? Napisz o tym.

Poza tym, co sądzisz o rozmawianiu o Maryi z "braćmi odłączonymi"? Może prowadzisz takie rozmowy, niekoniecznie tylko o Matce Bożej? Podziel się swoim ekumenicznym zaangażowaniem.

Maryja jest moim Ideałem, Matką, wzorem do naśladowania. Sama jestem matką trojga dzieci i wiem, że zawsze mogę na Nią liczyć, wiem, że chroni nas swoim płaszczem i wstawia się u swojego Syna za nami. Codziennie Maryja jest obecna w naszym domu podczas modlitw, różańca św. i w myślach. Również nosimy Cudowny Medalik (małe dzieci - 5 i 6-letnie - też noszą). Czytamy dużo lektur katolickich oraz rozmawiamy o Bogu i Maryi .Ale bardzo ubolewam nad innymi rodzinami, gdzie nie mówi się o tak ważnych sprawach, a przede wszystkim nie wprowadza się dzieci do katechizacji i nie daje im świadectwa. Niedawno wstąpiłam do Matek Żywego Różańca i mam za zadanie utworzyć pełną różę "dla młodych" (bo taki mam zamiar) - co się okazało niezmiernie trudne i prawie niewykonalne. Nie rozumiem takiego tłumaczenia że: "nie mam czasu", "boję się zobowiązania", "nie jestem świętą" itd. Czy to tak wiele, aby ofiarować Mamusi jedną dziesiątkę różańca dziennie? Czy to tak wiele kosztuje? Co mają do stracenia? Szkoda, że nie wiedzą, ile mają do zyskania! Szkoda, że nie wiedzą, co tracą! Ale ja chodzę, pytam, wzywam do modlitwy, nawet kosztem zniewagi, nie wstydzę się mojej wiary i miłości. Czuję, że to, co robię, na pewno kiedyś zaowocuje - przecież Maryja jest naszą NADZIEJĄ!

Maryja, Matka Kościoła prowadzi wszystkich, którzy się do Niej zwracają do swojego Syna, a Syn doprowadza do Ojca. Dlatego Maryja stoi zawsze u początku wszystkich naszych działań. Oczyszcza je, naprowadza na właściwe tory i wspomaga w pojawiających się trudnościach. Z Maryją nie możemy pobłądzić , gdyż tylko Ona niszczy wszystkie herezje.
Dlatego modlę się o jedność chrześcijan za wstawiennictwem Maryi.

Maryja dla wszystkich chrześcijan może być wzorem do naśladowania. Jej bogactwo cnót jest mało znane wśród braci odłączonych. Mimo że osobiście nie mam kontaktów z osobami należącymi do innych kościołów chrześcijańskich, to myślę że brakuje im ciepła matki, która potrafi zrozumieć potrzeby człowieka podążającego drogami wiary. Myślę że świadczą o tym nawrócenia, które przeważnie związane są z pomocą Matki Bożej i odwzajemnioną miłością konwertytów.

Niepokalane Serce Maryi jest nadzieją na zbawienie świata. Maryja wyprasza odzyskanie wiary tym, którzy utracili wiarę, a zabłąkanym powrót do prawdziwego Kościoła.

Najświętszy Sakrament jest nadzieją umierających.

Matka Boza jest dla mnie nadzieja, droga i niekonczaca miloscia.
Ekumenizm ma dla mnie bardzo duze znaczenie, poniewaz moj maz byl ewangelikiem, pozniej ateista, a teraz jest katolikiem. Dialog byl dla nas zawsze wazny. I to bylo dla mnie bardzo wzruszajace, jak maz powiedzial, ze chce konwertowac na katolicyzm. Nigdy nie stawialam warunkow i maz rowniez akceptowal moja wiare. Trzeba byc otwartym na swiat i kochac ludzi. U nas w parafii (Bremen) sa Ekumeniczne Msze z protestantami i muzulmanami. Zawsze sa te Msze interesujace i bardzo zywe. W czasach, gdzie jest tyle konfliktow na swiecie mamy, moim zdaniem tylko dwie "bronie": DIALOG i MODLITWE, czyli EKUMENIZM

Najświętszy Sakrament jest zbawieniem świata. Niepokalane Serce Maryi wyprasza wszystkim chrześcijanom przyjmowanie Najświętszego Sakramentu.

Sługa Boży Jan Paweł II powiedział: "W liturgii Kościoła, tak w liturgii Zachodu, jak Wschodu, Matka Boża zawsze prowadzi wiernych ku Eucharystii."

Byłam wychowana w katolicyzmie, ale w pewnym czasie odeszłam od religii i stałam się najpierw ateistką a potem gnostyczką, wierzyłam w coś podobnego do Manicheizmu. Nigdy nie przestałam wierzyć w Boga, choć był czas że wbrew własnemu przekonaniu i wierze zaprzeczałam jego istnieniu. Cierpliwy Bóg czekał na mnie... Poznałam swojego ukochanego, który nawrócił mnie na katolicyzm i wzbudził tak żarliwą wiarą, że dzisiaj nie widzę sensu życia po za Bogiem, Panem Jezusem i ukochaną Matką Bożą. Myślę, że z ekumenizmem wiąże się temat apostolstwa i mój ukochany był i jest takim apostołem. Jest teraz w szpitalu i rozmawia z ludźmi różnych wiar budząc często w innych chęć powrotu do katolicyzmu, bądź poznania go bliżej. Pomodlę się o jedność kościoła i pragnę aby nie tylko wierzący się zbliżyli do siebie, ale i nie wierzący znaleźli drogę do wiary prawdziwej. Odkąd wróciłam do katolicyzmu widzimy z ukochanym różne znaki od Boga, jego woli i małe "cuda". Dzięki temu z każdym dniem moja wiara staje się coraz głębsza a sensem mojego życia stało się wraz z ukochanym byśmy byli apostołami 21 wieku. Pokochałam modlitwę i Niepokalaną. Teraz każdego dnia myślę w jaki sposób zrobić coś dobrego co nie tylko mnie zbliży do Boga i udaje mi się to. W szpitalu gdzie jest ukochany wielu ludzi szuka drogi do Boga a często znajdują odpowiedzi na swoje pytania bo ktoś pokazuje im artykuł w Rycerzu Niepokalanej, który dzięki komuś szlachetnemu pojawia się w kaplicy... Dużo by pisać ale pamiętać należy żeby dialog prowadzić przede wszystkim z wątpiącymi i szukającymi nadziei...